بررسی نشانه شناختی شیوه های بازنمایی عنصر زمان و گذر زمان در کمیک استریپ

بررسی نشانه شناختی شیوه های بازنمایی عنصر زمان و گذر زمان در کمیک استریپ

کمیک استریپ داستانی است مصور که با ترکیب نشانه های کلامی و تصویری تحقق می یابد. این نشانه ها در تعامل با یکدیگر قرار می گیرند که این امر منجر به شکل گیری فرایند روایی می گردد. مهم ترین ویژگی کمیک استریپ این است که از چندین فریم (قاب) تشکیل شده که اصطلاحاً به هر یک از آنها یک “پَنِل” گفته می شود. پنل ها به صورت زنجیره ای در کنار هم قرار گرفته و نظام گفتمانی را به وجود می آورند. بی شک، کمیک استریپ به دلیل ماهیت روایتی خود از عنصر زمان استفاده می کند. اما مسئله مهم شیوه های بازنمود عنصر زمان در آن می باشد که به دو نوع صورت می پذیرد: الف. بازنمود عناصر زمانی در هر پنل مستقل از پنل های دیگر (ناپیوستار)؛ ب. بازنمود عناصر زمانی در ارتباط زنجیره ای پنل ها با یکدیگر (پیوستار).
در نوع اول، زمان از طریق تغییر اندازه پنل ها، استفاده از پیرامتن، پنل های نقش نما، به کارگیری نام آواها و تکرار آنها، تغییر شکل هندسی پنل ها و استفاده از نمودهای زمانی تحقق می یابد. در نوع دوم، زمان با استفاده از روابط زنجیره ای فریم ها با یکدیگر و همچنین سود جستن از عوامل انسجام، پیوستگی، فشاره/گستره و فاصله بین پنل ها (گاتر) تجلی می یابد.
هدف از ارایه این مقاله علاوه بر بررسی چگونگی بازنمود زمان در کمیک استریپ، پاسخ به دو پرسش مهم می باشد: ۱٫ چگونه کمیک استریپ می تواند دارای دو نوع زمان درون پنلی و برون پنلی باشد؟ ۲٫ چرا کمیک استریپ در بازنمود زمان نیازمند استفاده از کارکرد تنشی معناست ؟

واژگان کلیدی:
کمیک استریپ، زمان، فرایند روایی، کارکرد تنشی، درون پنل/برون پنل

اطلاعــــــات مقالـــــــــــه

مولف (ها): شبنم رادمنش
دانشجوی کارشناسی ارشد زبانشناسی همگانی دانشگاه آزاد- واحد تهران مرکزی